Í gamla daga drakk maður stundum Jim Beam, en ekki of oft, því Jack Daniels þótti flottari. Síðast drakk ég Jim Beam árið 1999, þegar Brendan mætti til Íslands eina helgi og kom með í vinnu útilegu. Þá var mjög gaman, og Lúds næstum sofnaður útí móa rétt hjá tjaldstæðinu á Ölfusvatni. Eins gott að ég var við þá.
En… í dag er Jim Beam ekki jafn góður. Kannski er ég of góðu vanur, kannski hefði ég ekki átt að venja mig á að staupa Chivas Regal…
En Ziggy Stardust, hjálp hvað sú plata er góð. Það er bara It ain´t easy sem er ekkert sérstakt, restin er svo mikið afbragð að maður á hreinlega bágt með sig. Mikið er ég glaður hversu lengi ég hef átt Ziggy, svona miðað við marga. Hann verður líklega 10 ára í nóvember, eða octóber.
Hvað um það, alltént er hann frábær.