a href=”http://bragur.com” title=”Guði sé lof!” target=”_blank”>Vini mínum Braga finnst endurkoma Boston bloggsins um margt merkileg, og ég er alveg sammála honum í því mati hans. Hvort hann er allskostar ánægður með endurkomuna skal ósagt látið, en það kemur málinu eiginlega ekkert við. Hér er sko bloggað af hugsjón sem er bæði Bostongræn og stolt. Ég mun ekki hika við að láta skoðun mína í ljósi um þetta merkasta og besta íþróttalið heimsins.
Og ekki orð um það meir í þessu bloggi. Ég fer í tíma eftir rúman hálftíma, er lesinn, og það er vel. Svo er Halloween (mér finnst Þakkargjörð fallegri þýðing en Hrekkjavaka, sem er kjánaleg þýðing) í kvöld og ég mun víst klæða mig eins og norn. Inaki er voða spenntur fyrir því að fara í pils, enda verður farið á hommabar seinna í kvöld, en ég sé ekki alveg appealið. Svoldið been there done that fílingur í gangi. Og mikið rosalega finnst mér skrýtið hversu öllum finnst það merkilegt að ferðinni skuli heitið á hommabar. Ekki það að ég hafi verið sérstakur instigator fyrir því að fara þangað (staðurinn heitir the Gay nineties, yes yes), þvert á móti, ég hef enga skoðun, langar eiginlega ekkert út í kvöld, og ég er búinn að gleyma því sem ég ætlaði að segja.
Og svo bíður temmilega mikil vinna mín um helgina. Það var og.