Kids, þetta heitir að fara of seint í háttinn.
Ég þarf sum sé að vakna eftir tvo og hálfan, verð voða hress í London.
Verst er að ég hef fullt um að blogga, m.a. fyrsta fundinn með Páli Valssyni og hálfgerða sell-out epiphaníu mína í kjölfarið (bara frá mínum háu hugmyndum um altæka sagnfræði, ekki merkilegra sellout en svo). Já, þið hafið vonandi ekki hugmynd um hvað ég er að röfla, ég veit það svo sem ekki sjálfur.
Tónleikarnir… æi, mér fannst þeir ekki alslæmir, let’s leave it at that.
Barinn á eftir, hann var fjör.
Vinnan í dag, “lokahöndin” á fyrsta uppkast. Hálfgert disastro, þó ég hafi komið miklu í verk á mjög skömmum tíma. Það var bara þessi skammi tími sem fór með mig. Jæja, ég harðneitaði alltént að ritsjóri kæmi nálægt þessum hræðilega texta strax. Verð annars að segja það að mér finnst það furðulega blanda af afslappelsi og óbeinni móðgun að verða ristýrt. En… þegar tveir eru að semja einn texta, þá er það kannski afar nauðsynlegt.
Verst er þó að orð eins og skemmtilegheit fá örugglega ekki að fara í bókina.
Öll -elsi, -tionir og -heit eru fjör. Sem og vitaskuld C.
Qorter í tvö.
Ég er líklega að fara með alltof mikið af dóti með mér til Filippusar II (allan þennan tíma hef ég bara gert ráð fyrir því að eyjarnar séu skírðar í höfuðið á honum, hvað ef mér skjátlast?), þannig er ég með heil átta pör af svörtum sokkum, þó ég sjái fyrir mér að ganga berfættur í ódýru sandölunum sem ég keypti í dag flesta daga. Þar fyrir utan fer ég með fern pör af hvítum sokkum. Þá er ég eflaust með of mikið af bolum, þar sem ég ætla að reyna hvað ég get að vera í stutterma skyrtum eintómum, og spurning er hvað ég sé að gera með tvennar gallabuxur, ofan á tvennar khaki, sérstaklega í ljósi þess að ég ferð með fernar stuttbuxur. Og þetta er tólf daga ferð.
Dunque: ég kann ekki að pakka.
Svo hreinlega þoli ég ekki að geta ekki pakkað hreinlætisvörum fyrr en samdægurs. En ég meina hvað á ég að gera, sofa með linsurnar? Sleppa því að bursta tennurnar í morgunsárið, eða þvo á mér hárið með sjampói?! Uss, erfitt.
Nú kitlar eitthvað í hálsinum. Ég er með heilt apótek með mér ef hann fer í gang. Panodil hot, sinusholu bólgueyðandi og hitastillandi lyf, sharps (vantar strepsil) og þarna gúmmítöflurnar með treflinum svo voru svo mikið auglýstar í sjónvarpinu þegar ég var krakki. Þar fyrir utan er ég með alkaseltser og almennar verkjatöflur, því maður veit aldrei hvenær timburmenn herja á mann. Það gæti gerst hvenær sem er!
Já. Ég verð stuð í fyrramálið. Hver ætli verði heppinn og fái mig sem áhanganda í heilan dag. Er að spá í annað hvort Kalla eða Braga Bergþórs. Svo þarf ég að kaupa mér pund. Og filmur.
Og ég er þreyttur. Svefn í flugvél? Svefn í rútunni suður með þessu áframhaldi!
Þreyttur, en ekki lengur ömurlegur, ekki í bilinu amk.
Hafið það gott elsku fólk, ég er farinn til Filippseyja.