Vinnustofa C heilsar með Sjostakovic í eyrunum, eitt fjölmargra góðra dæma um cúltíverandi áhrif Önnu á mig.
Trött, eins og vera ber á mánudegi klukkan sex, þegar maður er ennþá í skólanum og hefur tekið sæmilega á verkefnayfirferð. Hún nefnilega beið alla helgina þar sem ég var djöfulllega busy. Menningin á föstudagskvöldið var haldin hér á kennarastofunni og var öll hin ánægjulegasta. Lec hélt tölu, að fákunnugra mati of langa, um dönsk menningaráhrif á Íslandi (Niðurstaðan er einföld, þau eru þríþætt: Fyrrum fangelsi, götuómynd og gleymd stytta. Það er greinilega erfitt að læra í Svíþjóð); maturinn var góður, hljómsveitin frábær, og borðscompanýið ljómandi. Þá fékk ég skál frá fagstjóra er ég mótmælti því að þeir sem fyrst fengju forrétt fengju aðalrétt síðast (sem átti, merkilegt nokk, ekki við mig heldur bara fagstjórann). Svo var löng löng löng bið eftir leigubíl í snjónum og henni var mest megnis eytt í stórskemmtilegan söng. Að lokum tók við sæmilegur stans á ónefndri ölstofu, hvar var gaman.
Laugardagurinn byrjaði alltof snemma með innheimtu útilegugjalda og síðar rútuferð. En er ég og skátarnir vorum komnir á staðinn varð þetta allt saman ágætt. Eyddi öllum deginum inní eldhúsi við þörf störf og í síðum nærbuxum. Fékk að fara út um kvöldið og standa í kuldanum, og það var ágætt. Las smá í kilju og lét mér líða ágætlega.
Sunnudagurinn var svo pleasant, með heimferð og heimboði í Drápuhlíð. Þar var matur mjög góður og companýi (ég kann mjög vel að velja mér borðfélaga). Ég meira að segja spilaði upp á spilapeninga, spítt, og vann aldrei. Það var nú meira svindlið. Næst vil ég póker.
Tíminn minn í dag? Stórskemmtilegur. Hreinlífið og gjálífið er besta glæra sem ég hef hannað.
Það er nefnilega fátt eins fyndið eins og Calvinstar.